Barbara Kozłowska od 1967 roku realizowała projekt "Linia graniczna", którego zapis w postaci projekcji slajdów znajduje się w kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. Pomysł polegał na wyznaczeniu linii biegnącej przez całą kulę ziemską, ze wschodu na zachód i w kierunku księżyca, poprzez punkty zaznaczone przez usypanie stożków z piasku lub kamieni na różnych plażach świata, a także zaznaczenie obecności artystki w tamtych miejscach przez fotografię. Z czasem Kozłowska zaczęła barwić stożki kolorami ze skali Newtona, a następnie patrzyła jak pochłania je woda morska. Po raz pierwszy idea linii została zrealizowana podczas podróży Kozłowskiej nad jezioro Bajkał na Syberii. Usypany ze znalezionych kamieni stożek (pokrewny syberyjskim stożkowatym górom wokół Bajkału) wyznaczył pierwszy punkt linii na brzegu jeziora. Performans został uwieczniony fotograficznie. Od tego czasu koncepcja linii przybierała różne formy: pojawiała się jako wątek tekstów teoretycznych artystki, uobecniała się